به عنوان یکی از اساسی ترین مؤلفه های مدارهای الکترونیکی ، عملکرد مقاومتها به طور مستقیم بر پایداری و قابلیت اطمینان مدار تأثیر می گذارد. بنابراین ، آزمایش مقاومت استاندارد برای اطمینان از کیفیت مدار بسیار مهم است. در زیر یک فرآیند استاندارد آزمایش مقاومت است.
اول ، بازرسی بصری اولین قدم است. از نظر بصری مقاومت در برابر سرب های شکسته ، پوشش آسیب دیده ، علائم سوختگی یا علائم تاری را بازرسی کنید. هرگونه آسیب جسمی آشکار منجر به خرابی خواهد شد.
دوم ، اندازه گیری مقاومت بسیار مهم است. با استفاده از یک مولتی متر دیجیتال یا آنالوگ در تنظیم مقاومت ، آزمایش را لمس می کند و منجر به هر سرب از مقاومت می شود. قبل از اندازه گیری ، اطمینان حاصل کنید که مولتی متر به درستی کار می کند و دامنه مناسب را انتخاب کنید (حالت Auto - ranging ترجیح داده می شود). برای مقاومتهای ثابت ، مقاومت اندازه گیری شده باید با مقدار اسمی مطابقت داشته باشد ، به طور معمول در تحمل 5 ± ((1 ± برای مقاومتهای دقیق). هر مقدار خارج از این تحمل نقص تلقی می شود. برای مقاومت های متغیر (مانند پتانسیلومترها) ، همچنین لازم است بررسی کنید که آیا تغییر مقاومت در برف پاک کن مداوم و صاف است و تأیید می کند که مقاومت در هر دو انتها با مقاومت کامل اسمی مطابقت دارد.
سرانجام ، POWER- در آزمایش در سناریوهای خاص کاربرد دارد. هنگامی که برق به برد مدار اعمال می شود ، افت ولتاژ در شرایط عملیاتی قابل اندازه گیری است و با استفاده از قانون اهم ، مقاومت واقعی را می توان استنباط کرد تا مشخص شود که آیا مقاومت به دلیل گرمای بیش از حد ، پیری یا تماس ضعیف در حال نقص است.
پس از آزمایش ، داده های مقاومت باید ثبت شود و هر محصول معیوب باید مشخص شود. برای مقاومت در مدارهای High-} دقیق یا بحرانی ، یک متر LCR تخصصی تر برای تجزیه و تحلیل مشخصه فرکانس بالا {{2} توصیه می شود. یک فرآیند آزمایش استاندارد می تواند به طور مؤثر از اجزای معیوب غربالگری کند و از عملکرد پایدار مدت طولانی- طولانی استفاده کند.